برنامه جدید رادیو MBA را که بخش جدیدی به نام "مدیر امروز" به آن افزوده شده بشنوید. این شماره از برنامه رادیو به دلیل همزمانی با درگذشت استیو جابز بخشهائی را به وی اختصاص داده است.

ورود به صفحه رادیو

مشاهده فیلم

لطفا بر اساس ایمیل ارسالی فیلم را بررس کرده و نظرات مثبت و منفی و نمره خود را در قسمت نظر همین متن بنویسید

چند وقت پیش یک سخنرانی واقعا جالباز استیو جابز مدیرعامل و موسس اپل ، پیکسار و ... دیدم که سال ۲۰۰۵ در دانشگاه استنفورد انجام داده. دیدنش را از دست ندید.

مشاهده آنلاین فیلم

بعد از چند سال بالاخره درد فراغ پایان می گیره و من دارم با همسرم می رم به دیدار خورشید هشتم امامت (ع). چند بار هر وقت خواستم برم راهی بسته شد. تا بالاخره بهمون راه دادند. وقتی تمام مقدمات جور شد، یه دفعه بعد از مدتها که دیگه شعری ننوشته بودم، این حرفهای دل، از شدت شادی دیدار حضرت عشق، بر زبان منظوم جاری شد:

منم همانکه سراپا گناه آمده است          به سوی حضرت با فرّ و جاه آمده است

منم همانکه پس از شرک و کافری                   ز قعر چاه به امید راه آمده است

فدای درگه سلطان طوس، کین بستان             برای خار مغیلان، پناه آمده است

امید کز سر کویش به حُسن خواهم رفت          مگو که زائر ما اشتباه آمده است

محمد است که امروز اینچنین نالد                   غریب نزد قریبی به آه آمده است

از برابر خیابان م. ا. رد می شدم دیدم به مناسبت نیمه شعبان گوشه ای را به زیبائی آراسته اند. اما صحنه زشت، مجسمه ای نخراشیده و موهن از امام عصر (عج) بود که این جماعت، به خیال قربت از امام حی و حاضر ساخته اند. و در برابرش هم جماعتی که امید برآوردن حاجت دارند. مجسمه ای که به گمان من فقط ساخته شده است تا روی اهالی مسجد چند ...متر آن طرفتر کم شود. این اگر بت پرستی و جسارت به پیشگاه حجت منتظر خداوند نیست پس چیست؟ بدعت در قرابت به اهل بیت پیامبر سر از عصر جاهلیت درآورده است. می دانم که عده ای می خندید که "بابا درد که این نیست" . اما من می گویم روزی ناچارمان می کنند گرد تندیس خدا بگردیم و بگوئیم "هو". شکایت این دردها را به امام عصرمان (عج) نبریم به کجا ببریم. این مائیم که از او غیبت کرده ایم. او هست.

شما هم حتما محصولاتی را خریده اید که شامل گارانتی بوده است. دیده اید فروشنده چه جولانی می دهد. و حتما می دانید که مبلغ اضافه ای هم بابت گارانتی می گیرند. اما به زمانش که می رسد همه چیز را منکر می شوند. خصوصا محصولات خارجی که آنقدر سرشان باد دارد که روز اول حتی می گویند مگر محصول ما خراب می شود.

این دزدی در روز روشن است. و ملت بیچاره ما که عادت دارند به سکوت جلوی این سارقان با کلاس.

سامسونگ (و نماینده اش سام سرویس) یکی از همین دزدهاست. می خواهم ماجرای یک کلاهبرداری را یکسال و نیم است طول کشیده برایتان تعریف کنم. روزی که نماینده سامسونگ یک یخچال ساید بای ساید را به ما فروخت و پول آن را هم نقد گرفت. گفت بروید که گارانتی سام سرویس حامی شماست.

2 ماه از نصب یخچال نگذشته بود که ترکهای ریزی تمام دستگیره یخچال را فرا گرفت. این ترکها ریز و مثل شبکه های کندوی عسل پیوسته بودند. به نمایندگی زنگ زدم جواب سر بالا شنیدم. به بخش خدمات مشتریان تهران زنگ زدم فقط وقت مرا گرفتند. گوئی مشتی کارمند استخدام شده اند که مردم را بی نتیجه بازگردانند.

یک روز هم یک کارمند خودشان را فرستادند تا با یک گوشی نوکیا 6600 از ترکها عکس بگیرد. خودش به کار خودش می خندید. بعد هم با دوربین ما عکس گرفت و مبلغ 10000 تومان برای ایمیل تصاویر به تهران از ما دریافت کرد. و دیگر کسی به ما جواب نداد.

این ماجرا 1.5 سال طول کشید. تا بالاخره به من گفتند با خانم خانی مسئول امور نمایندگیها تماس بگیرم. ایشان خیلی خوب حرف مرا شنید (کارشان را خوب بلدند). اما بعد از 20 روز تماس مکرر فقط به من گفتند که اشکال از ما بوده و ارسال می کنیم و ...

بعد از 20 روز نماینده شرکت به ما اطلاع داد که باید برای دریافت دستگیره مبلغ 90000 تومان بپردازید. باز هم تماس با خانم خانی در سام سرویس آغاز شد. جواب این بود: دستگیره قطعه جانبی یخچال است. شامل گارانتی نمی شود.

گفتم: مگر شما یخچال بی دسته هم می فروشید، که این قطعه جنبی است. چرا در روز فروش به من اطلاع ندادید.

گفتند: ما موظف به اطلاع رسانی جزئیات نیستیم.

با سایت سام سرویس بروید و به تبلیغات بزرگ آن نگاه کنید که برای همه محصولاتش نوشته گارانتی تعویض. این روش اغلب نمایندگان محصولات خارجی است. من در مالزی به نماینده همین سامسونگ زنگ زدم تا برای تعمیر کولر گازی دفتر کارم مراجعه کنند. یکساعت بعد کارمند با شخصیتی از شرکت به من مراجعه کرد و بعد از تعمیر ضمن عذر خواهی، یک هدیه از شرکت به من داد.

اگر مشکل من شامل گارانتی نبود چرا 1.5 سال طول کشید تا آن را به من بفروشند. چرا نماینده آنها از من برای عکس گرفتن از خرابی پول گرفت.

چرا امروز به من می گویند شانس شما بوده.

دوستان دزد میان خودمان است.

میشه این متنو نخونید!!!!!!! برای دل خودم نوشتم. شما خوشتون نمی یاد.

تا ساعاتی دیگر 120مین رصد آنلاین را برگزار خواهیم نمود. اما من انگار که اولین پخش زنده را تجربه می کنم. همانقدر استرس و همانقدر دست تنها. تقریبا تمام پروژه اساسی مرکز را دست تنها به پیش برده ام. شاید مقصرش خودم باشم که برای اجرای این جور کارها چندان میل همکاری ندارم. اما تنهائی این روزها کمی فرق دارد. تقریبا تمام دوستان نزدیکم ازدواج کرده اند و خوب فقظ منم که مثل قبل دیوانه این جور کارها هستم. بقیه بیماری جنونشان پس از ازدواج بهبود پیدا کرده.

یکی دیر میاد سر کار و زود می ره تا شوهرش نغ نزنه. اون یکی قید ما را هم زد که همسرش نکشدش. یکی هم تازه پر پر شد که هنوز خماره و چیزی از اتفاقات دور و برش متوجه نیست. من اما حاضرم با تمام دنیا بجنگم که به کارهای اساسی که هویت اجتماعی من را تشکیل می دهند، کاری نداشته باشند. از تمام اینها جز تنهائی و اعصاب در هم چیزی برام نمونده که  ارزشش را داره.

اشکال اینجاست که وقت نظر دادن و خورده فرمایش سر و کله همه پیدا می شه. نمی دونم شاید این تنهائی مضاعف باعث شده بزنه به سرم. اما بگم بهتره چون بازم بهتر از اینه که فردا بخوام با کج خلقی جبرانش کنم. باور کنید اگه رصد آنلاین برگزار هم نشه هیچکدام ککشون هم نمی گزه. رصد آنلاین به لطف استقبال کاربران بخش عمده ای از درآمد ما را تشکیل می ده و اصلا نمی شه بهش بی توجهی کرد. پس من کاری به بقیه ندارم.

روزهائی که پخش زنده داریم من تا ساعت 10 شب سر کارم. بعدش فردا زودتر از بقیه که ساعت 3 و 4 تشریف بردن منزل میام سر کار. من دیونم؟ همش می ترسم یه وقت نتونم تحمل کنم و برم تو فاز دیکتاتوری!!!! اما این کاز جیزه !!! کسب و کاری که برای شکوفائیش این همه تلاش کردیم یک شبه می فرسته تو هوا. پس سکوت مرا به.

یک موسیقی آرام داره برام می خونه. لب تاپ عزیز این همراه همه کاره من داره برام می خونه. این متنا را تایپ می کنه و دو سه تا کار دیگه. اما اونچه به من داره در این لحظات باقی مانده تا پخش انرژی می ده همون لذتیه که بقیه از کار ما می برن و آینده ایه که برای این فناوری متصوره. اگرچه برای جا انداختنش هم تقریبا تنها دارم می جنگم. بقیه موقع حقوق آخر ماه یادشون می یاد که یک کسبی اینجا هست که باید براش خودشون را به زحمت بندازن.

من من کردنم زیاده. اما اینم از عوارض تنهائی همیشگی در میان غوغای بیهوده دیگرانه. گاهی بقیه را دوست ندارم. اما درست که نگاه می کنم می بینم توقعم از دیگران زیاده. هر کسی را بهر کاری ساختند. اما مطمئنم این حق برای من محفوظه که بعضی وقتا یه انقلابی بکنم.

خودم هم از این همه نغ که الان زدم خسته شدم. روز خوش ممد آقا. 3 ساعت دیگه صبر کن پخش شروع می شه.

باز هم نیمه شعبان، این عید خوش انسان، این موعد بی همتای امیدهای فراوان آدمی. آمده است. با تمام زیبائیش و با تمام عظمتش. شادیم و سرمست که مولائی داریم که بر احوال ما محیط است. آقائی که روزی خواهد آمد. مردی از جنس تمام بزرگیها و زیبائیهای خلقت. بزرگی از تبار بزرگان و نوری از خاندان نورهای بی پایان. نجات دهنده ضعیف شدگان مقاوم. جدا کننده حق از باطل. نمایان کننده حقیقت دین پروردگار و بر پا کننده راستی و حاکم کننده درستیهای بی پایان. آری خواهد آمد.

اما اندوه که این نیمه های شعبان می آیند و می روند و او نمی آید. چرا؟

اکنون که حق و باطل بی هیچ تفکیکی در هم آمیخته اند. باطل لباس حق پوشیده است و از درستی خویش فریادهای بی امان سر می دهد.

اکنون که درستیها از میان رفته اند. اطمینان و صداقت از جامعه رخت بر بسته است. و راستی از ما کور دلان بی معرفت رخ پنهان نموده است.

اکنون که غمهای بی پایان جان انسان را به لب رسانده و تلاشهای او را برای یافتن حتی باریکه ای از نور بی فرجام ساخته است.

اکنون که من و گناه و غفلت و من یاران جدائی ناپذیر شده ایم.

چرا او نمی آید؟

آخر او مولای ما نیست!!!! مولای ما شهوت و هوس ماست که مهاری ندارد.

آخر او مولای ما نیست!!!! مولای ما جاه طبی و قدرت خواهی ماست که هر روز اوج می گیرد.

آخر او مولای ما نیست!!!! مولای ما طمع به حقوق دیگران است که انتهائی ندارد.

آخر او مولای ما نیست!!!! مولای ما نفس ماست که به ما می فرماید هر گناهی مجاز است اگر در راستای اهداف پاکمان !!! باشد.

آخر او مولای ما نیست!!!! مولای ما شیطان است که خوبی ها را بر ما  زشت می نماید و زشتیها را خودِ خوبی.

آخر او مولای ما نیست!!!! مولای ما مصلحت اندیشی ماست که از اندیشه گناه آلود ما بر می خیزد.

آخر او مولای ما نیست!!!! مولای ما تجربیات دیرین ماست که امروز اشتباه به کار گرفته ایم.

اگر چنین باشد مولای ما قرنهاست ظهور کرده، حاکمیت جهان را در اختیار گرفته  و عدل !!! می گستراند.

حجت دین داری ما که این باشد. دین ما هم تکلیفش مشخص می شود. حضرت هوس، حضرت شهوت، حضرت قدرت، حضرت ثروت، حضرت مصلحت، حضرت شیطان، حضرت طمع و ... .

شربت و شرینی ها را جمع کنید که ولی عصر ظهور کرده است. برویم و خرج بی جا نکنیم. امام ما سالهاست با ماست.

آه آه آه. آه بی پایان از غم دوران. آه از غیبت ولی ما. از کمی عده ما و زیادی دشمنان ما. خدایا این مائیم که از مولایمان غیبت کرده ایم. او هست.

خدا تو کجائی؟ از درون سیاهم و از برون گرفتار گناه و دروغ و فتنه آشکار و نهان صاحبان آنچه ما از آن محرومیم.

ما ضعیف شدگانیم. اما مقاوم نه! رواست هر چه بر ما برود. پس وعده پروردگار شامل ما نمی شود. پس مولای ما نخواهد آمد. پس فقط شیرنی ناچیز شربتهای نیمه شعبان که با ماست. آنهم در غم و اندوه زمانه گم می شود. باز ما می مانیم و این مولاهای رنگ رنگ. ما می مانیم و حضرات گناه و هوس.

و باز درد و درد و درد.

مردان مرد در حقارت روزگار گم شده اند. مانده هلهله زنان که در عزا و عروسی به صدا در می آید. خدا، مولای ما کجاست؟ حجت دین ما کجاست؟ فریاد در گلو خفته ما کجاست؟ امید ما؟

و باز درد و درد و درد که ما را به مهار به پایان می برد.

اما مولای ما! یادتان باشد که امروز بی هیچ آرامشی در آرزوی تو ایم. تا بیابی ما را و بیرون کشی ما را از منجلاب خویشتنِ خویش. از این همه دروغهای آشکار و غمهای بی پایان.